خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد دوری و عشق به معشوق می‌گوید و از نقش‌های عجیب روی دستان معشوق پرسش می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد.
رباعی ۱۰۱ - دست به نگار تو مرا کشت دگر
دست به نگار تو مرا کشت دگر
آه! ار نشود وصل توام پشت دگر ۱
نقشی عجبست بر دو دستت تا خود
حرف که گرفته‌ای در انگشت دگر؟ ۲
آه! ار نشود وصل توام پشت دگر ۱
نقشی عجبست بر دو دستت تا خود
حرف که گرفته‌ای در انگشت دگر؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۰ - ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سر
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۲ - آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
