خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از جدایی و رنج ناشی از عشق شکست خورده می‌گوید. دشمن معشوق را از او می‌رباید و او را خرد و کوچک می‌سازد. در نهایت، معشوق با بوسه‌ای جانکاه، دندان‌های تیز خود را در وجود شاعر فرو می‌برد و او را می‌آزارد.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و درد عشق شکست خورده است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «دندان تیز» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
رباعی ۹۹ - دشمن گرو وصل ز من برد آخر
دشمن گرو وصل ز من برد آخر
او گشت بزرگ و من شدم خرد آخر ۱
آورد به جان لب ترا از بوسه
دندان به رخت تیز فرو برد آخر ۲
او گشت بزرگ و من شدم خرد آخر ۱
آورد به جان لب ترا از بوسه
دندان به رخت تیز فرو برد آخر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۸ - ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۰ - ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
