خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عمر طولانی خود افسوس می‌خورد که در آن لحظات ارزشمند و واقعی نداشته است. او احساس می‌کند که سرنوشت (فلک) او را به بازی گرفته و در خاک (ناچیزی و پوچی) رها کرده است، هرچند که او هرگز اهل بازی‌های دنیوی نبوده است.
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و احساسی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، مفاهیمی مانند افسوس بر عمر و پوچی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
رباعی ۸۹ - افسوس! که در عمر درازیم نبود
افسوس! که در عمر درازیم نبود
خطی ز زمانهٔ مجازیم نبود ۱
بنشاند مرا فلک به بازی در خاک
هر چند که وقت خاک بازیم نبود ۲
خطی ز زمانهٔ مجازیم نبود ۱
بنشاند مرا فلک به بازی در خاک
هر چند که وقت خاک بازیم نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۸ - شد در پی اوباش چو ننگیش نبود
گوهر بعدی:رباعی ۹۰ - از دست تو راضیم به آزردن خود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
