خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر میگوید که گل کاب صفا بر رخ یارش زده بود، اما دید که زمانه آتش به آن زده است. وقتی پرسید چرا آتش زدهای، پاسخ شنید که این گل یک روز بر ما نفسی خوش زده بود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'گل کاب صفا' و 'زمانه آتش زده بود' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۷ - گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
دیدم که درو زمانه آتش زده بود ۱
گفتم که: درو چرا زدی آتش؟ گفت:
یک روز بر ما نفسی خوش زده بود ۲
دیدم که درو زمانه آتش زده بود ۱
گفتم که: درو چرا زدی آتش؟ گفت:
یک روز بر ما نفسی خوش زده بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۶ - هر چیز که در دو کون جز روی تو بود
گوهر بعدی:رباعی ۸۸ - شد در پی اوباش چو ننگیش نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.