خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به درگاه خداوند شکوه می‌کند که دلش همیشه درگیر غمهای الهی و چشمانش پر از اشک بوده است. او از خداوند می‌پرسد چرا بر گناهانش خشم می‌گیرد، در حالی که همه‌ی امیدش به بخشش و مهربانی خداوند است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «جرم و خطا» و «خشم» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۵ - یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟
یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟
چشمم شب و روز غرق نمهای توبود؟ ۱
بر جرم و خطای من چه میگیری خشم؟
چون جمله به امید کرمهای تو بود ۲
چشمم شب و روز غرق نمهای توبود؟ ۱
بر جرم و خطای من چه میگیری خشم؟
چون جمله به امید کرمهای تو بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۴ - گندم گونی که همچو کاهم بربود
گوهر بعدی:رباعی ۸۶ - هر چیز که در دو کون جز روی تو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
