خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر غم و اندوه ناشی از واقعه‌ای ناگوار است که گوینده از علت آن می‌پرسد و اشاره می‌کند که این واقعه مانند قیامت است و از قامت فردی خاص نشأت گرفته است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'قیامت' و 'قامت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۵ - دل در غم او بکاست، می‌باید گفت
دل در غم او بکاست، می‌باید گفت
این واقعه از کجاست؟ می‌باید گفت ۱
گفتی تو که: از که این قیامت دیدی؟
از قامت او، چو راست می‌باید گفت ۲
این واقعه از کجاست؟ می‌باید گفت ۱
گفتی تو که: از که این قیامت دیدی؟
از قامت او، چو راست می‌باید گفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۴ - باد سحری چو غنچه را لب بشکافت
گوهر بعدی:رباعی ۴۶ - با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
