خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از خداوند درخواست کمک و توجه به وضعیت خود میکند. او با اشاره به فقر و نیاز خود، از خدا میخواهد که اگر امکان کمک به درویشان را دارد، به او نیز توجه کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند 'درویش' و 'فراغ درویشی' ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
رباعی ۴۰ - ای آنکه ترا قوت هر بیشی هست
ای آنکه ترا قوت هر بیشی هست
بنگر به دلم، که اندکش ریشی هست ۱
درویشم و دست حاجتی داشته پیش
گر زانکه ترا فراغ درویشی هست ۲
بنگر به دلم، که اندکش ریشی هست ۱
درویشم و دست حاجتی داشته پیش
گر زانکه ترا فراغ درویشی هست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹ - مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوست
گوهر بعدی:رباعی ۴۱ - با ما دمش ار به مهر یکتاست بهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.