خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاه از غلام خود یاد می‌کند و او را با سلامش به یاد می‌آورد. متن بیان می‌کند که جای تعجب نیست اگر نام ما بلندآوازه شود، چرا که شاه ما را به نام خودش یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۲۸ - شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
ما را به سلام خویش یاد آوردست ۱
نشگفت که نام ما بلندی گیرد
ما را چو به نام خویش یاد آوردست ۲
ما را به سلام خویش یاد آوردست ۱
نشگفت که نام ما بلندی گیرد
ما را چو به نام خویش یاد آوردست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷ - ابر آن نکند که این جلب زن کردست
گوهر بعدی:رباعی ۲۹ - کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
