خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از معشوقه‌اش می‌پرسد که چرا با وجود زیبایی‌های طبیعی‌اش، همچنان به نقاشی و آرایش دست می‌زند. همچنین اشاره می‌کند که معشوقه دستانش را در آستین پنهان می‌کند، زیرا به کارهای ناپسند مشغول است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به «سیاه‌کاری» می‌تواند حاوی پیام‌های اخلاقی باشد که نیاز به درک بالاتری دارد.
رباعی ۲۶ - حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
آن نقش چرا همی نگاری بردست؟ ۱
ساعد به سر آستین همی پوش، از آنک
تو میگیری سیاه کاری بردست ۲
آن نقش چرا همی نگاری بردست؟ ۱
ساعد به سر آستین همی پوش، از آنک
تو میگیری سیاه کاری بردست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۵ - زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست
گوهر بعدی:رباعی ۲۷ - ابر آن نکند که این جلب زن کردست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
