خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شمع با گذشتن از خود و سوختن در آتش غم، نمادی از فداکاری و عشق است. شاعر خود را بندهٔ شمع می‌داند که مانند فرهاد برای دل مردم می‌سوزد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادها و تمثیل‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۵ - شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوخت
شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوخت
بر آتش غم خنده‌زنان شاد بسوخت ۱
من بندهٔ شمعم، که ز بهر دل خلق
ببرید ز شیرین و چو فرهاد بسوخت ۲
بر آتش غم خنده‌زنان شاد بسوخت ۱
من بندهٔ شمعم، که ز بهر دل خلق
ببرید ز شیرین و چو فرهاد بسوخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴ - ای میل دل من به جهان سوی لبت
گوهر بعدی:رباعی ۶ - گر راست روی محرم جان سازندت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
