خلاصه و ردهبندی سنی
14+
شاعر از گل و طبیعت سخن میگوید و با اشاره به تغییر فصل و گذر زمان، از فراموشی خویشتن در سال جدید ابراز نگرانی میکند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و شاعرانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک ادبی بالاتر است.
رباعی ۴۳۳ - ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
وز سایهٔ ابر ترک شبپوش کنی ۱
آن کت ز چمن پار برون کرد اینجاست
امسال چه خویشتن فراموش کنی ۲
وز سایهٔ ابر ترک شبپوش کنی ۱
آن کت ز چمن پار برون کرد اینجاست
امسال چه خویشتن فراموش کنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۳۲ - ای شاه گر آنچه میتوانی نکنی
گوهر بعدی:رباعی ۴۳۴ - گر در همه عمر یک نکویی بکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.