خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، باد سحری با دلبر گفت‌وگو می‌کند. گل به دلبر می‌گوید که چرا به چمن نگاه نمی‌کند و دلبر پاسخ می‌دهد که اگر گل لباس (رنگ) خود را برندارد و با خنده آن را نشان ندهد، او خواهد آمد. این متن بیانگر رابطه عاشقانه و شرطی زیبا بین دو عنصر طبیعت است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان شاعرانه آن را برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب می‌سازد.
رباعی ۴۰۷ - با دلبرم از زبان باد سحری
با دلبرم از زبان باد سحری
گل گفت نیایی به چمن درنگری ۱
گفت آیم اگر تو جامه بر خود ندری
چون رنگ آری به خنده بیرون نبری ۲
گل گفت نیایی به چمن درنگری ۱
گفت آیم اگر تو جامه بر خود ندری
چون رنگ آری به خنده بیرون نبری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۶ - دل سیر نگرددت ز بیدادگری
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۸ - ای دل بنشین به عافیت کو داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
