خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. او اشاره میکند که نور شمع با دود همراه است، همانطور که عشق با درد و رنج همراهی دارد. همچنین، شاعر بیان میکند که اگر آتش آه او دیر به دیر اثر کند، ولی خط (یا نوشته) به خون او زود نتیجه میدهد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رنج و خون ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۴۰۰ - جانا بر نور شمع دود آوردی
جانا بر نور شمع دود آوردی
یعنی که خط ارچه خوش نبود آوردی ۱
گر آتش آه ماست دیرت بگرفت
ور خط به خون ماست زود آوردی ۲
یعنی که خط ارچه خوش نبود آوردی ۱
گر آتش آه ماست دیرت بگرفت
ور خط به خون ماست زود آوردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۹ - دی در چمن آن زمان که طوفی کردی
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۱ - دیروز که در سرای عالی بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.