خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از گریه آسمان و تأثیر آن بر طبیعت و عشق سخن می‌گوید. گریه آسمان باعث رشد گل‌ها و بنفشه‌ها می‌شود و گریه عاشقان نیز باعث ایجاد مهر و محبت می‌گردد. شاعر از ارتباط بین گریه و خنده، و تأثیرات آن بر زندگی انسان و طبیعت صحبت می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر دیده می‌شود.
غزل ۲۹۷ - ای در غم تو به سوز و یارب
ای در غَمِ تو به سوز و یارَب
بِگْریسته آسْمان همه شب ۱
گَر چَرخ بِگریَد و بِخَندد
آن جَذبه خاک باشد اَغلَب ۲
از بس که بریخت اشک بر خاک
شُد خاکْ زِ اشکِ او مُطَیِّب ۳
از گریه آسْمان دَرآمَد
صد باغ به خنده مُذَهَّب ۴
من بودم و چَرخْ دوش گِریان
او را و مرا یکی‌ست مَذهَب ۵
از گریه آسْمان چه رویَد؟
گُل‌ها و بنفشه مُرَطَّب ۶
وَزْ گریه عاشقان چه روید؟
صد مِهْر درونِ آن شِکَرلب ۷
آن، چَشم به گریه می‌فَشارَد
تا بِفْشارَد نِگار غَبْغَب ۸
این گریه ابر و خنده خاک
از بَهرِ من و تو شُد مُرکَّب ۹
وین گریه ما و خنده ما
از بَهرِ نتیجه شُد مُرتَّب ۱۰
خاموش کُن و نِظاره می‌کُن
اَنْدَر طَلَبِ جهان و مَطْلَب ۱۱
بِگْریسته آسْمان همه شب ۱
گَر چَرخ بِگریَد و بِخَندد
آن جَذبه خاک باشد اَغلَب ۲
از بس که بریخت اشک بر خاک
شُد خاکْ زِ اشکِ او مُطَیِّب ۳
از گریه آسْمان دَرآمَد
صد باغ به خنده مُذَهَّب ۴
من بودم و چَرخْ دوش گِریان
او را و مرا یکی‌ست مَذهَب ۵
از گریه آسْمان چه رویَد؟
گُل‌ها و بنفشه مُرَطَّب ۶
وَزْ گریه عاشقان چه روید؟
صد مِهْر درونِ آن شِکَرلب ۷
آن، چَشم به گریه می‌فَشارَد
تا بِفْشارَد نِگار غَبْغَب ۸
این گریه ابر و خنده خاک
از بَهرِ من و تو شُد مُرکَّب ۹
وین گریه ما و خنده ما
از بَهرِ نتیجه شُد مُرتَّب ۱۰
خاموش کُن و نِظاره می‌کُن
اَنْدَر طَلَبِ جهان و مَطْلَب ۱۱
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۶ - مخسب ای یار مهمان دار امشب
گوهر بعدی:غزل ۲۹۸ - آه از این زشتان که مه‌رو می‌نمایند از نقاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
