خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با وجود زیبایی چهره معشوق، از گذر روز و شب بی‌خبر بوده و چشم بد راه دیدار را بسته است. شبهای دوری از معشوق برای او همچون روزهای سیاه است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۳۷۶ - با روز رخ تو گرچه ای روت چو ماه
با روز رخ تو گرچه ای روت چو ماه
از روز و شب جهان نبودم آگاه ۱
بنمود چو چشم بد فروبست این راه
شبهای فراق تو مرا روز سیاه ۲
از روز و شب جهان نبودم آگاه ۱
بنمود چو چشم بد فروبست این راه
شبهای فراق تو مرا روز سیاه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷۵ - ای نحس چو مریخ و زحل بی‌گه و گاه
گوهر بعدی:رباعی ۳۷۷ - از بهر هلال عید آن مه ناگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
