خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد فراق و جدایی می‌گوید و با تشبیه خود به شمعی که بی‌تو می‌سوزد، غم و اندوه خود را بیان می‌کند. او از روزی می‌پرسد که اشک‌هایش به کجا می‌روند و گرمای وجودش بدون تو کجاست.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۶۰ - گفتی چه شود کار فراقت یک‌سو
گفتی چه شود کار فراقت یک‌سو
چون اشک چو شمع گرم باشم بی‌تو ۱
آن روز ز روبهای اشکت به کجا
وان گرم سریهای چو اشکت پس کو ۲
چون اشک چو شمع گرم باشم بی‌تو ۱
آن روز ز روبهای اشکت به کجا
وان گرم سریهای چو اشکت پس کو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۵۹ - شاهان ممالک تو مودود و معین
گوهر بعدی:رباعی ۳۶۱ - آن ماه که ماه نو سزد یارهٔ او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
