خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از زیبایی باغی که از رنگ‌های پاییزی بهاری برخوردار است و لذتی که می‌توان از آن در طول عمرها گفت، یاد می‌کند. یارانش انگشت به دهان به دور او جمع شده‌اند، اما او در غم معشوق خود انگشت‌گز است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عمق احساسی آن مناسب سنین بالاتر است.
رباعی ۳۳۹ - باغیست چو نوبهار از رنگ خزان
باغیست چو نوبهار از رنگ خزان
عیشی که به عمرها توان گفت از آن ۱
یاران همه انگشت زنان گرد رزان
من در غم تو نشسته انگشت‌گزان ۲
عیشی که به عمرها توان گفت از آن ۱
یاران همه انگشت زنان گرد رزان
من در غم تو نشسته انگشت‌گزان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۳۸ - ماییم و صراحی و شراب روشن
گوهر بعدی:رباعی ۳۴۰ - ای دل مگذار عمر چون بی‌خبران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
