خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که غم‌ها پایان نمی‌یابند و تنها از دیدگاهی دیگر به آنها نگاه می‌کنیم. او اشاره می‌کند که زمانی ستاره‌ها را می‌شمرد، اما اکنون روز و شب را با اضطراب و نگرانی می‌گذراند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی موجود در شعر برای درک و ارتباط نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل می‌گیرد.
رباعی ۳۳۴ - سبحان‌الله غمی به پایان نبریم
سبحان‌الله غمی به پایان نبریم
الا که ازو در دگری می‌نگریم ۱
آن شد که ستاره می‌شمردیم به روز
اکنون همه روز و شب نفس می‌شمریم ۲
الا که ازو در دگری می‌نگریم ۱
آن شد که ستاره می‌شمردیم به روز
اکنون همه روز و شب نفس می‌شمریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۳۳ - دی یک دو قدح شراب صافی خوردیم
گوهر بعدی:رباعی ۳۳۵ - با گل گفتم چون به چمن برگذریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
