خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از شب‌های دوری از معشوق و یادآوری روزهای وصال می‌گوید و از ترس رسیدن شب مرگ که فرصت شادی دوباره را ندهد، ابراز نگرانی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و وجودی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عمق احساسی آن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۳۲۰ - شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
تا روز هزار گونه فریاد کنم ۱
ترسم که شب اجل امانم ندهد
تا باز به روز وصل دل شاد کنم ۲
تا روز هزار گونه فریاد کنم ۱
ترسم که شب اجل امانم ندهد
تا باز به روز وصل دل شاد کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۱۹ - ای دل چو به غمهای جهان درمانم
گوهر بعدی:رباعی ۳۲۱ - بازیچهٔ دور آسمانم چه کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
