خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از جدایی و فراق سخن میگوید و درد دوری را بیان میکند. او توصیف میکند که چگونه عزیزش رفت و جانش از فرط ناراحتی فریاد میزند، و از او میخواهد آرامتر برود تا کمتر آزار ببیند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و احساسات پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای قدیمی ممکن است برای سنین پایینتر نامفهوم باشد.
رباعی ۲۹۶ - دی کرد وداع بر جناح سفرم
دی کرد وداع بر جناح سفرم
تا دست فراق کرد زیر و زبرم ۱
او میشد و جان نعره همی زد ز پیاش
آهسته ترک تاز که من بر اثرم ۲
تا دست فراق کرد زیر و زبرم ۱
او میشد و جان نعره همی زد ز پیاش
آهسته ترک تاز که من بر اثرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۹۵ - من غره به گفتار محال تو شدم
گوهر بعدی:رباعی ۲۹۷ - روزی که به حیلت به شب تیره برم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.