خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این شعر، شاعر از طلوع مداوم خورشید در مشرق سخن می‌گوید و از خداوند کریم می‌خواهد که ماه نو را در هر ماه کامل بیفکند. این متن نمادین، زیبایی‌های طبیعت و قدرت الهی را توصیف می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات شاعرانه و مذهبی، درک آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر می‌کند.
رباعی ۲۹۰ - از مشرق دست گوهر آل نظام
از مشرق دست گوهر آل نظام
ده ماه تمام را طلوعست مدام ۱
اینک بنگر که آن خداوند کرام
بفکند مه نوی ز هر ماه تمام ۲
ده ماه تمام را طلوعست مدام ۱
اینک بنگر که آن خداوند کرام
بفکند مه نوی ز هر ماه تمام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۹ - رفتم چو نبود بیش از این جای مقام
گوهر بعدی:رباعی ۲۹۱ - دل فرق نمی‌کند همی دانه ز دام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
