خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دو نوع رنج سخن می‌گوید: رنج دوری (هجر) و رنج از دست دادن وصال. او خود را به پروانه‌ای تشبیه می‌کند که در هر دو حالت می‌سوزد، چه در دوری و چه در وصال.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند 'سوختن' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۷۸ - در هجر همی بسوزم از شرم خیال
در هجر همی بسوزم از شرم خیال
در وصل همی بسوزم از بیم زوال ۱
پروانهٔ شمع را همین باشد حال
در هجر نسوزد و بسوزد ز وصال ۲
در وصل همی بسوزم از بیم زوال ۱
پروانهٔ شمع را همین باشد حال
در هجر نسوزد و بسوزد ز وصال ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۷ - زین عمر به تعجیل دوان سوی زوال
گوهر بعدی:رباعی ۲۷۹ - منزل دوردست و روز بی‌گاه ای دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
