خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از دوری معشوق و رنج ناشی از آن میگوید. شب بدون معشوق مانند شمعی بیفروغ میگذرد و او را در غم و خواری باقی میگذارد. در حالی که معشوق بیخیال است، شاعر در انتظار وعدههای او تا صبح مینشیند و دلش پیوسته درگیر این عشق است.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک کامل احساسات پیچیده و ادبیات کلاسیک نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد.
رباعی ۲۷۴ - آخر شب دوش بیتو ای شمع چگل
آخر شب دوش بیتو ای شمع چگل
بگذشت و گذاشت در غمم خوار و خجل ۱
تو فارغ و من به وعده تا روز سپید
در بند تو بنشسته و برخاسته دل ۲
بگذشت و گذاشت در غمم خوار و خجل ۱
تو فارغ و من به وعده تا روز سپید
در بند تو بنشسته و برخاسته دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۳ - ای گوهر تو خلاصهٔ عالم گل
گوهر بعدی:رباعی ۲۷۵ - آمیختم از بهر تو صد رنگ و حیل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.