خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از بیارزشی و پوچی خود احساس شرمندگی میکند و از خدا میخواهد که او را از این وضعیت نجات دهد تا از ننگ بیهدفی رهایی یابد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر برای درک و ارتباط نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۲۶۵ - با خاک برابرم ز بیسنگی خویش
با خاک برابرم ز بیسنگی خویش
وز دل خجل از دوام دلتنگی خویش ۱
یارب بدهم شرم ز بیشرمی خویش
تا باز هم ز ننگ بیننگی خویش ۲
وز دل خجل از دوام دلتنگی خویش ۱
یارب بدهم شرم ز بیشرمی خویش
تا باز هم ز ننگ بیننگی خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶۴ - یک چند نهان از دل بیحاصل خویش
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۶ - داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.