خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از روزهای طولانی و شبهای دردناک و بیخوابی میگوید و آرزو میکند که روز دوباره فرا برسد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و بیشتر مناسب سنین بالاتر است.
رباعی ۲۴۰ - از آرزوی خیال تو روز دراز
از آرزوی خیال تو روز دراز
در بند شبم با دل پر درد و نیاز ۱
وز بیخوابی همه شب ای شمع طراز
میگویم کی بود که روز آید باز ۲
در بند شبم با دل پر درد و نیاز ۱
وز بیخوابی همه شب ای شمع طراز
میگویم کی بود که روز آید باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۹ - جز بنده رفیق و عاشق و یار مگیر
گوهر بعدی:رباعی ۲۴۱ - ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.