خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر به تضاد بین قهر و عدل اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که قهر الهی باعث نابودی می‌شود، در حالی که عدل الهی بقا و پایداری می‌آفریند. او تأکید می‌کند که قهر جهانگیر و عدل جهاندار هر دو به شیوه‌ای شایسته و لازم عمل می‌کنند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مذهبی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند این مفاهیم را تحلیل کنند.
رباعی ۲۱۱ - دی قهر تو گفتی که اجل می‌زاید
دی قهر تو گفتی که اجل می‌زاید
وامروز بقا به عدل می‌افزاید ۱
آن قهر جهانگیر چنان می‌بایست
وان عدل جهاندار چنین می‌باید ۲
وامروز بقا به عدل می‌افزاید ۱
آن قهر جهانگیر چنان می‌بایست
وان عدل جهاندار چنین می‌باید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۰ - بس راه که پای همتم پیماید
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۲ - زلف تو که در فتنه کنون می‌آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
