خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تأثیر نگاه خود در آیینه سخن میگوید و بیان میکند که نگاه او هم فتنهانگیز بوده و هم باعث آزار خودش شده است. به عبارتی، زیبایی نگاهش هم مایه فخر بوده و هم مایه دردسر.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق مانند 'فتنه' و 'آفت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۸۷ - چشم تو در آیینه به چشم تو نمود
چشم تو در آیینه به چشم تو نمود
بر چشم تو فتنه گشت هم چشم تو زود ۱
چشم خوش تو چشم ترا کرد به چشم
پس آفت چشم تو هم از چشم تو بود ۲
بر چشم تو فتنه گشت هم چشم تو زود ۱
چشم خوش تو چشم ترا کرد به چشم
پس آفت چشم تو هم از چشم تو بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۶ - گردون چو نشست و خاست تو میبیند
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۸ - گفت آنکه مرا ره سلامت بنمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.