خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از احساس گرفتاری در دام عشق و رنج فراق می‌گوید و از دوست می‌خواهد که حتی دشمنش نیز چنین روزی را تجربه نکند. او همچنین به طمع‌های بی‌ثمر خود اشاره می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و رنج‌های عشق است که درک آن‌ها برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.
رباعی ۱۷۸ - خوش خوش چو مرا دم تودر دام افکند
خوش خوش چو مرا دم تودر دام افکند
در دست فراق و پای ایام افکند ۱
ای دوست بدین روز که دشمنت مباد
من سوخته دل را طمع خام افکند ۲
در دست فراق و پای ایام افکند ۱
ای دوست بدین روز که دشمنت مباد
من سوخته دل را طمع خام افکند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۷ - دلبر چو ز من قوت روان باز افکند
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۹ - گردون به خیال سیر نانت نکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
