خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر زیبایی چهره و موهای معشوق را با سوسن آزاد و دسته‌های شمشاد مقایسه می‌کند و از درد فراق و بیدادگری زمانه می‌نالد. چنگ نیز به عنوان نمادی از غم و فریاد توصیف شده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و غنایی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۴۹ - رخسار تو چون سوسن آزاد آمد
رخسار تو چون سوسن آزاد آمد
زلفین تو چون دستهٔ شمشاد آمد ۱
برچنگ تو گویی که ز بیداد آمد
کز دست تو همچو من به فریاد آمد ۲
زلفین تو چون دستهٔ شمشاد آمد ۱
برچنگ تو گویی که ز بیداد آمد
کز دست تو همچو من به فریاد آمد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۸ - زلف تو به فتنه باز بیرون آمد
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۰ - تا رای تو از قدح به شمشیر آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
