خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از تنهایی و ناامیدی خود می‌گوید و بیان می‌کند که در جهانی که به هنرهای او ارزشی نمی‌دهد، احساس می‌کند خورشید فراغت و آرامش او در حال خاموشی است. او به دنبال کسی است که دستش را بگیرد و از او حمایت کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، حس تنهایی و ناامیدی بیان‌شده نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۳۲ - در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
با چند هنر کز چو منی نگزیرد ۱
خورشید فراغتم فرو می‌میرد
بوطالب نعمه کو که دستم گیرد ۲
با چند هنر کز چو منی نگزیرد ۱
خورشید فراغتم فرو می‌میرد
بوطالب نعمه کو که دستم گیرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - سی سال درخت بخت من بار آورد
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - روی تو که شمع لاله زو درگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
