خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بی‌اعتنایی معشوق شکایت می‌کند و آرزو می‌کند که حتی دشمن نیز به او رحم کند. او به دنبال کسی است که به عشق تمایل داشته باشد و حاضر باشد رنج بکشد، اما چنین شخصی را نمی‌یابد.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به رنج و دشمنی ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.
رباعی ۱۳۰ - آن کو به من سوخته خرمن نگرد
آن کو به من سوخته خرمن نگرد
رحم آرد اگر به چشم دشمن نگرد ۱
آنرا که به عشق رغبتی هست کجاست
تا رنجه شود نخست و در من نگرد ۲
رحم آرد اگر به چشم دشمن نگرد ۱
آنرا که به عشق رغبتی هست کجاست
تا رنجه شود نخست و در من نگرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۹ - موری که به چاه شست بازی گذرد
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۱ - سی سال درخت بخت من بار آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
