خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که غم عشق، جان او را گرفته و این درد بیدرمان است. او تا زمانی که در غم عشق است، قادر به لذت بردن از هیچ شادیای نیست.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و غمگین است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
رباعی ۱۲۷ - با آنکه غم عشق تو از من جان برد
با آنکه غم عشق تو از من جان برد
وان جان به هزار درد بیدرمان برد ۱
تا دسترسی بود مرا در غم تو
انگشت به هیچ شادیی نتوان برد ۲
وان جان به هزار درد بیدرمان برد ۱
تا دسترسی بود مرا در غم تو
انگشت به هیچ شادیی نتوان برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۶ - شب رایت مشک رنگ بر کیوان برد
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۸ - دل در غم تو گر به مثل جان نبرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.