این متن شعری عرفانی است که از نور و روشنایی، عشق و ایمان، و خدمت به مولانا سخن میگوید. شاعر از عشق به عنوان نیرویی که انسان را به سوی معنویت و درک حقیقت هدایت میکند، یاد میکند و از خدمت به مولانا به عنوان راهی برای رهایی از رنجها و رسیدن به آرامش نام میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۶۷ - قد اشرقت الدنیا من نور حمیانا
اَلْبَدْرُ غَدا ساقی وَ الْکَأْسُ ثُرَیّانا ۱
اَلصَّبْوَهُ اِیمانی وَ الْخَلْوَةُ بُسْتانی
وَ الْمَشْجَرُ نَدْمانی وَ الْوَرْدُ مُحَیّانا ۲
مَنْ کانَ لَهُ عِشْقٌ فَالْمَجْلِسُ مَثْواهُ
مَنْ کانَ لَهُ عَقْلٌ اِیّاهُ وَ اِیّانا ۳
مَنْ ضاقَ بِهَ دارٌ اَوْ اَعْطَشَهُ نارٌ
تَهْدیهِ اِلیٰ عَیْنٍ یَسْتَرْجِعُ رَیّانا ۴
مَنْ لَیْسَ لَهُ عَیْنٌ یَسْتَبْصِرُ عَنْ غَیْبٍ
فَلْیَأْتِ عَلیٰ شَوَقٍ فی خِدْمَةِ مَوْلانا ۵
یا دَهْرُ سِویٰ صَدْرٍ شَمْسِ الْحَقِ تَبْریزٍ
هَلْ اَبْصَرَ فی الدُّنْیا اِنْسانُکَ اِنْسانا ۶
طُوبیٰ لَکَ یا مَهْدی قَدْ ذُبْتَ مِنَ الْجُهْدِ
اَعْرَضْتَ عَنِ الصُّورَةِ کَی تُدْرِکَ مَعْنانا ۷
مَنْ کانَ لَهُ هَمٌّ یُفْنیهِ وَ یُرْدیهِ
فَلْیَشْرَبْ وَ لْیَسْکَرْ مِنْ قَهْوَةِ مَوْلانا ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.