رباعی ۸۴ - چشمم ز غمت به هر عقیقی که بسفت

چشمم ز غمت به هر عقیقی که بسفت
بر چهره هزارگل ز رازم بشکفت ۱

رازی که دلم ز جان همی داشت نهفت
اشکم به زبان حال با خلق بگفت ۲