خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که غم و اندوه عاشقانه را به اشتباه شادی پنداشته و به خاطر معشوق، تمام جهان را رها کرده است. حتی اگر از جفای معشوق نتوان شکایت کرد، از وفای او نیز نمی‌توان چشم پوشید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
رباعی ۷۹ - اندوه تو چون دلم به شادی انگاشت
اندوه تو چون دلم به شادی انگاشت
وز بهر تو پیوند جهانی بگذاشت ۱
گیرم ز جفاش باز نتوانی برد
دایم ز وفاش باز نتوانی داشت ۲
وز بهر تو پیوند جهانی بگذاشت ۱
گیرم ز جفاش باز نتوانی برد
دایم ز وفاش باز نتوانی داشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۸ - چون آتش سودای تو جز دود نداشت
گوهر بعدی:رباعی ۸۰ - عمری که تر و خشک من آن بود گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
