خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ناامیدی و شکست در عشق و دوستی می‌گوید و احساس پستی و فراق را بیان می‌کند. همچنین به مقایسه خود با دشمن می‌پردازد که چرا دشمن به دعا برخیزد در حالی که او در چنین روزهای سختی نشسته است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۶۲ - تا دست امید ما شکستیم ز دوست
تا دست امید ما شکستیم ز دوست
زیر لگد فراق پستیم ز دوست ۱
دشمن به دعای شب چرا برخیزد
چون ما به چنین روز نشستیم ز دوست ۲
زیر لگد فراق پستیم ز دوست ۱
دشمن به دعای شب چرا برخیزد
چون ما به چنین روز نشستیم ز دوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۱ - گر شرح نمی‌دهم که حالم چونست
گوهر بعدی:رباعی ۶۳ - هردم ز تو گر تازه غمی باید هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
