این متن شعری است که به موضوعاتی مانند زندگی، مرگ، نور، دعا، وابستگی به خداوند و تقدیر اشاره دارد. شاعر از خداوند طلب کمک و بخشش میکند و به اهمیت شکرگزاری و احترام به دیگران تأکید میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۲۶۲ - فیما تری؟ فیما تری؟ یا من یری و لا یری
العَیْشُ فی اَکْنافِنا و المَوْتُ فی اَرْکانِنا ۱
اِنْ تُدْنِنا طُوبی لَنا، اِنْ تُحْفِنا یا وَیْلَنا
یا نُورَ ضَوْءِ ناظِرا، یا خاطِرا مُخاطِرا ۲
نَدْعُوْکَ رَبَّا حاضِرا، مِنْ قَلْبِنا تَفاخُرا
فکُنْ لَنا فی ذُلِّنا بِرِّا کریما غافِرا ۳
من میرَوَم توکُّلی در این رَه و در این سَرا
اگر نَواله ای رَسَد، نیمی مرا نیمی تو را ۴
خود کیِ رَوَد کشتی دَرو که او تَهی بیرون رَوَد؟
کَیْلِ گُهَر هَمیرَسَد، بر مُشتریّ و مُشْتَرا ۵
کَیْلِ گُهَر هَمیرَسَد، قُرصِ قَمَر هَمیرَسَد
نورِ بَصَر هَمیرَسَد، اندک ترینِ چیزها ۶
خوش اَنْدرآ در اَنْجُمَن، جُز بر شِکَر لَگَد مَزَن
جُز بر قَرابهها مَزَن، جُز بر بُتانِ جانْ فَزا ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.