این متن بر اهمیت هنر و خرد در برابر ثروت و قدرت تأکید دارد و بیان می‌کند که دارایی‌های مادی مانند زر و زور ارزش واقعی ندارند. همچنین، از حرص و خشم به عنوان ویژگی‌های پست یاد می‌کند و اشاره می‌کند که حتی موجودات کوچک مانند مورچه و مار نیز این صفات را دارند. شاعر اظهار می‌کند که به تخت و اسب دیگران حسادت نمی‌کند و از ثروتی که ممکن است با سختی و تلخی همراه باشد، بیزار است. در پایان، او وضعیت انسان را در برابر طبیعت و زمان به تصویر می‌کشد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند قارون و عور ممکن است برای کودکان کم‌سن نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۴۵۹ - در مذمت کسی گفته
گرت یزدان زری دادست و زوری ۱
هنر باید چه روباهی چه شیری
خرد باید چه قارونی چه عوری ۲
ز خشم غالب و از حرص با برگ
همین دارند هر ماری و موری ۳
ز اسب و تخت تو رشکم نیاید
نه من همچون توام کری و کوری ۴
چه رشک آید از آن چیزم که گردون
اگر پیش آردت تلخی و شوری ۵
از این داغی بماند یا دریغی
وزان دودی برآید از تنوری ۶
چو بر تختی جمادی بر جمادی
چو بر اسبی ستوری بر ستوری ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
