خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از سعدی بیانگر این است که پیراهنی که او از سعدالدین دریافت کرده، با گذشت زمان فرسوده شده و دیگر قابل استفاده نیست. هرگاه آسیب می‌بیند، به اندازه تن فرد گریبان‌گیر می‌شود. این متن می‌تواند به عنوان استعاره‌ای از گذر زمان و فرسودگی چیزهای مادی یا حتی روابط انسانی تفسیر شود.
این شعر دارای مفاهیم استعاری و عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و تمثیل‌های رایج در آن دارد.
شماره ۴۵۰ - مرا سعد دین داد پیراهنی
مرا سعد دین داد پیراهنی
که از دیدنش دیده حیران شدی ۱
ز فرسودگی وقت پوشیدنش
تن مرد پوشیده عریان شدی ۲
به هرجا که آسیب سریافتی
به اندازهٔ تن گریبان شدی ۳
که از دیدنش دیده حیران شدی ۱
ز فرسودگی وقت پوشیدنش
تن مرد پوشیده عریان شدی ۲
به هرجا که آسیب سریافتی
به اندازهٔ تن گریبان شدی ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۴۹ - در مدح امیر فخرالدین ابوالمفاخر آبی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۵۱ - در نصیحت و موعظه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
