خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که ترجیح می‌دهد در برابر مشکلات و حوادث زندگی بسوزد تا اینکه به هر سایه‌ای سپاسگزار باشد. سپس از انزوا و خانه‌ای تاریک سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که علاقه‌اش به باغ و سرای (زندگی اجتماعی یا دنیای بیرون) سرد شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات انزوا و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۴۰ - بر آفتاب حوادث بسوزم اولیتر
بر آفتاب حوادث بسوزم اولیتر
که به هر سایه بود بر سرم سپاس همای ۱
از این سپس من و کنجی و خانهٔ تاریک
که سرد شد دلم بر هوای باغ و سرای ۲
که به هر سایه بود بر سرم سپاس همای ۱
از این سپس من و کنجی و خانهٔ تاریک
که سرد شد دلم بر هوای باغ و سرای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۹ - چنان زندگانی کن ای نیک‌رای
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۴۱ - در قناعت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
