خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به ستایش از فردی می‌پردازد که مانند سرو سعادت در جهان ایستاده و هرچه خواسته از روزگار گرفته است. شاعر از او می‌خواهد که به دلیل کوتاهی‌هایش از او نرنجد و به کار خود ادامه دهد. همچنین اشاره می‌کند که سال گذشته سه دسته کاغذ نیکو به او داده‌اند، اما امسال از آن خبری نیست.
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۴۳۸ - ای آنکه جویبار جهان از نهال جود
ای آنکه جویبار جهان از نهال جود
خالیست تا تو سرو سعادت برسته‌ای ۱
الا نظیر خویش که آن را وجود نیست
از روزگار یافته‌ای هرچه جسته‌ای ۲
دست از سرم به علت تقصیر برمگیر
تو کار خویش کن که نه شیران مسته‌ای ۳
پارم سه دسته کاغذ نیکو بداده‌ای
امسال از آن حدیث ورق چون بشسته‌ای ۴
خالیست تا تو سرو سعادت برسته‌ای ۱
الا نظیر خویش که آن را وجود نیست
از روزگار یافته‌ای هرچه جسته‌ای ۲
دست از سرم به علت تقصیر برمگیر
تو کار خویش کن که نه شیران مسته‌ای ۳
پارم سه دسته کاغذ نیکو بداده‌ای
امسال از آن حدیث ورق چون بشسته‌ای ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۳۷ - بزرگی به خانهٔ انوری رفت در تهنیت قدوم او گوید
گوهر بعدی:شماره ۴۳۹ - چنان زندگانی کن ای نیک‌رای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
