خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر انوری به نقد شاعران و حرص و طمع آنان می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند 'تاج خروس' و 'ماکیان' به بی‌ثمری تلاش‌های آنان اشاره می‌کند. او همچنین بر ارزش عمر و جایگاه واقعی انسان تأکید دارد و شاعران را به دوری از ژاژخایی و پرداختن به امور ارزشمندتر دعوت می‌کند.
مفاهیم انتقادی و استعاری موجود در شعر نیاز به درک عمیق‌تری از مسائل اخلاقی و اجتماعی دارد که معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان قابل‌درک است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۴۲۷ - در نصیحت نفس خود
انوری شعر و حرص دانی چیست
این یکی طفل و آن دگر دایه ۱
پایهٔ حرص کدیه و طمعند
تا نگردی به گرد آن پایه ۲
تاج داری خروس وار از علم
چه کنی همچو ماکیان خایه ۳
گردن و گوش نفس مردم را
همت آمد بهینه پیرایه ۴
عمر تو گوهری گران‌مایه است
تو یکی شاعر گران‌سایه ۵
بیش بر یاد ژاژ شعر مده
ای گران‌سایه آن گران‌مایه ۶
این یکی طفل و آن دگر دایه ۱
پایهٔ حرص کدیه و طمعند
تا نگردی به گرد آن پایه ۲
تاج داری خروس وار از علم
چه کنی همچو ماکیان خایه ۳
گردن و گوش نفس مردم را
همت آمد بهینه پیرایه ۴
عمر تو گوهری گران‌مایه است
تو یکی شاعر گران‌سایه ۵
بیش بر یاد ژاژ شعر مده
ای گران‌سایه آن گران‌مایه ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۲۶ - از کریم‌الدین شراب خواهد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۲۸ - از لالابک تقاضایی کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
