خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن از فردی عاقل و آگاه از خوب و بد جهان می‌خواهد که با آلوده کردن طبع پاک و سیاه کردن روی سرخ خود، به دنبال نان به بهای خون دل نباشد و از درگاه افراد پست چیزی نخواهد.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «نان فرو زن به خون دیدهٔ خویش» برای کودکان قابل درک نیست.
شمارهٔ ۴۰۴ - در قناعت و خویشتن‌داری
ای به دریای عقل کرده شناه
وز بد و نیک این جهان آگاه ۱
چون کنی طبع پاک خویش پلید
چه کنی روی سرخ خویش سیاه ۲
نان فرو زن به خون دیدهٔ خویش
وز در هیچ سفله سرکه مخواه ۳
وز بد و نیک این جهان آگاه ۱
چون کنی طبع پاک خویش پلید
چه کنی روی سرخ خویش سیاه ۲
نان فرو زن به خون دیدهٔ خویش
وز در هیچ سفله سرکه مخواه ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۰۳ - در جواب مکتوب دوستی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۰۵ - مطایبه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
