شمارهٔ ۴۰۰ - در مدیح

به خدایی که ذات لم یزلش
باشد از سر بندگان آگاه ۱

دست صنعتش ز اقتدار نهد
بر سر آفتاب و ماه کلاه ۲

زر فشاند ز صبح هر روزی
در خم این زمردین خرگاه ۳

به رسولی که بد سبابهٔ او
سبب جامه خرقه کردن ماه ۴

به امینی که آورید بدو
ز اسمان امر و نهی بی‌اکراه ۵

به کتابی که تا بدو داریم
از گناهان به روز حشر گواه ۶

به کلامی که مهر ایمانست
چیست آن لا اله الا الله ۷

که اگر هست یا بخواهد بود
ملک و دین را نظیر همچو تو شاه ۸

تا جهان باشد از تو نازان باد
رایت و چتر و تخت و تاج و کلاه ۹