خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این متن، شاعر از بزرگان میخواهد که اگر خطایی از او سر زده است، آن را نادیده بگیرند و عفو کنند. او اشاره میکند که خطای بندگان باعث میشود عفو و بخشش بزرگان آشکار شود.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۳۷۸ - در طلب عفو
بزرگا گر خطایی کرده آمد
مگیر از من اگر باشد بزرگ آن ۱
خطای بندگان باید به هر حال
که تا پیدا شود عفو بزرگان ۲
مگیر از من اگر باشد بزرگ آن ۱
خطای بندگان باید به هر حال
که تا پیدا شود عفو بزرگان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۷۷ - لغز به اسم سلطان سنجر و بیان آنکه عدد نام سنجر با پیغمبران مرسل یکیست
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۷۹ - مطایبه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.