شاعر در این متن از غم و اندوهی میگوید که بهرغم تلاشهای دیگران برای تسکین او، همچنان پابرجاست. او بیان میکند که حتی اگر مادر غم، اژدهایی باشد، باز هم نمیتواند از شر آن رها شود. شاعر به مخاطب اشاره میکند که با وجود نصیحتهای او، تغییر چندانی در خود احساس نمیکند و نمیتواند مانند مخاطب، به راحتی از حالی به حال دیگر تبدیل شود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و لحن غمگین متن،更适合 برای سنین بالاتر که توانایی تحلیل و درک چنین مفاهیمی را دارند.
شمارهٔ ۳۶۴ - در نصیحت
زانکه به سعی تو تن آسان شوم ۱
من خود اگر مادر غم اژدهاست
تا که بزاید به سر آن شوم ۲
پرسی و گویی که ز من بد مگوی
روز دگر با تو دگرسان شوم ۳
چون تو نیم من که به هر خوردهای
گه به فلان گاه به بهمان شوم ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.