خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات عمیق و دردهای درونی شاعر است که از عشق و غم سخن می‌گوید. شاعر از دست دادن خود در عشق و غم، و احساس تنهایی و بی‌پناهی را توصیف می‌کند. او از دنیای درون و بیرون خود سخن می‌گوید و به دنبال آرامش و رهایی از درد است.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات پیچیده و دردهای درونی نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
غزل ۲۴۱ - نرد کف تو برده‌ست مرا
نَردِ کَفِ تو بُرده‌ست مرا
شیرِ غَم تو، خورده‌ست مرا ۱
گشتم چو خَلیل اَنْدَر غمِ تو
آتَشکده‌ها سرد است مرا ۲
در خاکِ فَنا ای دل بِمَران
کَزْ راندنِ تو، گَرد است مرا ۳
می‌ران فَرَسی در گُلْشَنِ جان
کَزْ گُلْشَنِ جان وَرْد است مرا ۴
در شادیِ ما وَهْمی نَرَسَد
کین خنده گَری پَرده‌ست مرا ۵
صد رُخ زِ دَرونْ سُرخ‌ست مرا
یک رُخ زِ بُرون، زرد است مرا ۶
ای اَحْوَلِ دِهْ این هر دو جهان
جُفت است تو را، فَرد است مرا ۷
در رَهبری‌اَت ای مَردِ طَلَب
بر هر سَرِ رَه، مَرد است مرا ۸
خاموش و مَجو تو شُهرتِ خود
کَزْ راحتِ تو، دَرد است مرا ۹
شیرِ غَم تو، خورده‌ست مرا ۱
گشتم چو خَلیل اَنْدَر غمِ تو
آتَشکده‌ها سرد است مرا ۲
در خاکِ فَنا ای دل بِمَران
کَزْ راندنِ تو، گَرد است مرا ۳
می‌ران فَرَسی در گُلْشَنِ جان
کَزْ گُلْشَنِ جان وَرْد است مرا ۴
در شادیِ ما وَهْمی نَرَسَد
کین خنده گَری پَرده‌ست مرا ۵
صد رُخ زِ دَرونْ سُرخ‌ست مرا
یک رُخ زِ بُرون، زرد است مرا ۶
ای اَحْوَلِ دِهْ این هر دو جهان
جُفت است تو را، فَرد است مرا ۷
در رَهبری‌اَت ای مَردِ طَلَب
بر هر سَرِ رَه، مَرد است مرا ۸
خاموش و مَجو تو شُهرتِ خود
کَزْ راحتِ تو، دَرد است مرا ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۰ - تو جان و جهانی کریما مرا
گوهر بعدی:غزل ۲۴۲ - خیک دل ما، مشک تن ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
