خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از می‌هایی سخن می‌گوید که نه مناسب پیمانه و طاس هستند و نه دارای شر و شور معمول. این می‌ها برای افراد بی‌سیمان (مستمند) مناسب است، چرا که ساغر آن‌ها کف دستشان است و صراحی‌شان کریاس (جامه کهنه).
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۸۷ - صاحبا به هر رهی یک قدری می بفرست
صاحبا به هر رهی یک قدری می بفرست
نه از آن می که بود در خور پیمانه وطاس ۱
زان می بی‌شر و بی‌شور که بی‌سیمان را
ساغر او کف دستست وصراحی کریاس ۲
نه از آن می که بود در خور پیمانه وطاس ۱
زان می بی‌شر و بی‌شور که بی‌سیمان را
ساغر او کف دستست وصراحی کریاس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۸۶ - در هجا
گوهر بعدی:شماره ۲۸۸ - خواهی که بهین کار جهان کار تو باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
