خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بیانگر دلتنگی و اندوه از رفتن تاجالزمان است. شاعر اشاره میکند که او بدون خداحافظی رفت و از او نمیتوان انتظار بخشندگی داشت، هرچند که او فردی حکیم و عزیز است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد.
شمارهٔ ۲۸۳ - مطایبه
آزرده رفت مانا تاجالزمان ز ما
زیرا که وقت رفتن رفتم نگفت نیز ۱
اسراف از او طمع نتوان داشت شرط نیست
لفظش درست و مرد حکیمست و در عزیز ۲
زیرا که وقت رفتن رفتم نگفت نیز ۱
اسراف از او طمع نتوان داشت شرط نیست
لفظش درست و مرد حکیمست و در عزیز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۲ - اثر خشمش از نوش پدید آرد نیش
گوهر بعدی:شماره ۲۸۴ - روزم از روز بهتر است اکنون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.