خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از هنر و فلک به عنوان نمادهایی از عود و شکر یاد می‌کند و بیان می‌کند که کار او با شکر و عود در زفاف گره خورده است. او از غم‌های خود می‌گوید که مانند آب و آتش با عود و شکر در ارتباط است و درخواست می‌کند که عود و شکر به او داده شود تا از این غم‌ها رهایی یابد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۲۷۷ - در طلب شکر و عود
ای هنر از آتش تو بویا همچو عود
وی فلک در خدمتت چون نیشکر بسته کمر ۱
کار من با شکر و عود آمدست اندر زفاف
وین محقر نزد آن مهتر ندارد بس خطر ۲
عود و شکر ده به من کین غم به من آن می‌کند
کاب و آتش می‌کند پیوسته با عود و شکر ۳
وی فلک در خدمتت چون نیشکر بسته کمر ۱
کار من با شکر و عود آمدست اندر زفاف
وین محقر نزد آن مهتر ندارد بس خطر ۲
عود و شکر ده به من کین غم به من آن می‌کند
کاب و آتش می‌کند پیوسته با عود و شکر ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۷۶ - نکتهٔ پسندیده
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۷۸ - در موعظه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
